Z wiekiem wszystko człowiekowi przechodzi. I chyba tak też dzieje się ze mną. Cynik się ze mnie straszny robi, jakoś tak mało rzeczy mnie obchodzi. Oddzielam się od wielu spraw szczelnym, wysokim murem co by przypadkiem nic nie poczuć. I nie do końca zdaję sobie sprawę z przyczyny takiego stanu rzeczy? Czy to z lenistwa, czy ze znieczulicy wynika? A może ze zwykłego zestarzenia się i przyzwyczajenia do tak wielkiej niesprawiedliwości jaka nas na codzień otacza, z każdej strony. I mnie cynizm dopada powoli chociaż kiedyś sobie obiecałam, że do tego nie dopuszczę. Na dzień dzisiejszy brak mi sił na walkę ze wszystkimi o wszystko :(